ငရဲ ဆိုသည္မွာ

ငရဲ ဆိုသည္မွာ.... ႏွင့္ ငရဲ ၏ ဒုကၡ ဆင္းရဲမ်ား ဟူသည္...
အပါယ္ ဟူသည္ ပါဠိလို အပါယ (ခ်မ္းသာမႈ အေပါင္းမွ ကင္းဆိတ္ျခင္း) မွ ဆင္းသက္ လာသည္။ အပါယ္ ေလးဘုံ ဆိုသည့္ ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသူရကာယ္ ဟူ၍ ႐ွိေလသည္။

ငရဲ အမ်ိဳး အစား (၈) မ်ိဳး ႐ွိေလသည္။
၁) သိဥၥိဳး ငရဲ၊
၂) ကာဠသုတ္ ငရဲ၊
၃) သံဃာတာ ငရဲ၊
၄) ေရာ႐ု၀ ငရဲ၊
၅) မဟာေရာ႐ု၀ ငရဲ၊
၆) တာပန ငရဲ၊
၇) မဟာ တာပန ငရဲ၊
၈) အဝီစိ ငရဲ စသည္ျဖင့္ ငရဲႀကီး ရွစ္ထပ္ ရွိသည္၊
 

 

၁) သိဥ ၥိဳးငရဲ =  

ထပ္တလဲလဲ မလြတ္ေျမာက္ပဲ ခံစားရေသာ ငရဲ ဟု အဓိပၸါယ္ ႐ွိေလသည္။ 

ငရဲ ထိန္းမ်ား က အလွ်ံ တေျပာင္ေျပာင္ တ၀င္း၀င္း ေတာက္ေနေသာ ငရဲ လက္နက္မ်ားျဖင့္ ထိုး ခုတ္ ႐ိုက္ႏွက္ ၍ ေသေအာင္ ျပဳ လုပ္ၾကသည္။ 

 

ငရဲ ခံၾကသူမ်ားမွာ ထိုသို႔ လက္နက္ မ်ားျဖင့္ ထိုးခုတ္ ႐ိုက္ႏွက္ ၍ ေသေသာ္ လည္း တစ္ဖန္ျပန္ထပ္ ႐ွင္သန္ ကာ အရင္ အတိုင္း ထပ္ကာ ထပ္ကာ ဆိုင္ရာ ငရဲဒုကၡ တို႔ကို ငရဲ သက္တမ္း မကုန္ မခ်င္း ျပန္ ခံစားေနရ သည္။ 

 

ဤ ငရဲ ၏ သက္တမ္း မွာ ထို ဘုံဘ၀ ၏ အႏွစ္ငါးရာ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုငရဲဘုံ ၏ တစ္ရက္ သက္တမ္းသည္ လူတို႔၏ႏွစ္ျဖင့္ အႏွစ္ ကိုးသန္း ျဖစ္ေလသည္။

တည္ေနရာႏွင့္ အက်ယ္အ၀န္း မွာ မဟာပထ၀ီေျမထု ၏ေအာက္ ယူဇနာေပါင္း တစ္ေသာင္း ငါးေထာင္ ကြာေ၀း ၍ ယူဇနာေပါင္း တစ္ေသာင္း အက်ယ္အ၀န္း ႐ွိေလသည္။

 

၂) ကာဠသုတ္ ငရဲ
မည္းနက္ေသာ ႀကိဳး ငရဲ ဟု အဓိပၸါယ္ ႐ွိေလသည္။ 

ငရဲထိန္းမ်ား က လက္နက္ မ်ိဳးစုံျဖင့္ လိုက္၍ ခုတ္၊ ထစ္၊ ထိုး၊ ႐ုိက္၊ ႏွက္ၾကေသာ္ ငရဲသားမ်ား မွာ ေၾကာက္အား လန္႔အားျဖင့္ ေျပးလႊား ရကာ အေမာဆို႔ ၍ လဲ က်ေသာ အခါ လက္သမား ဆရာမ်ားက သစ္သား မ်ားကို မည္းနက္ေသာ သစ္မွ်ဥ္းႀကိဳးျဖင့္ တိုင္းတာ ကာ လို သလို ျဖတ္ၾက သကဲ့သို႔ ငရဲသားမ်ား အေမာဆို႔ကာ လဲက်ေသာအခါ ငရဲထိန္း မ်ားက မည္းနက္ေသာ ႀကိဳးျဖင့္ လုိ သလို ပုံစံမ်ိဳး တိုင္းတာကာ လႊ ငမန္း တို႔ျဖင့္ ျဖတ္ၾက ပိုင္းၾကလုပ္ျခင္းကို ခံၾကရသည္။ 

 

ထိုသို႔ လက္နက္ မ်ားျဖင့္ ပိုင္းျဖတ္၍ ေသေသာ္လည္း တစ္ဖန္ျပန္ထပ္ ႐ွင္သန္ကာ အရင္ အတိုင္း ထပ္ကာ ထပ္ကာ ဆိုင္ရာ ငရဲဒုကၡ တို႔ကို ငရဲ သက္တမ္း မကုန္ မခ်င္း ျပန္ ခံစားေနရသည္။ ဤ ငရဲ၏ သက္တမ္းမွာ ထို ဘုံဘ၀ ၏ အႏွစ္တစ္ေထာင္ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုငရဲဘုံ ၏ တစ္ရက္ သက္တမ္းသည္ လူတို႔ ၏ႏွစ္ျဖင့္ အႏွစ္ သုံးကုေ႗ေျခာက္သန္း ျဖစ္ေလသည္။