ျမန္မာေတြ ဒီေန႔ အေမွာင္ေခတ္တစ္ခုကို ၿဖတ္သန္းေနရတယ္လို႔ေျပာရင္ မမွားေလာက္ဘူး။ တစ္ခ်ိန္က ဥေရာပႀကီးတစ္ခုလံုး အေမွာင္ေခတ္ ကာလရွည္တစ္ခုကို ၿဖတ္သန္းခဲ့ရဘူးတယ္ ။ အေမွာင္ေခတ္ဆိုတာ လူေတြရဲ႕အသိဉာဏ္ အသံုးခ်မႈဆိုင္ရာ အႀကီးအၾကယ္ လြဲမွားမႈကိုတင္စားတာပါ ။ အထူးသျဖင့္ ယံုၾကည္မႈဆိုင္ရာလြဲမွားမႈက အင္အားအႀကီးဆံုးျဖစ္တတ္တယ္။
အမွားကို အမွန္ထင္ အမွန္ကိုအမွားလို႔ခံယူ ၊ ဝိဇၨာက အဝိဇၨာ အဝိဇၨာက ဝိဇၨာျဖစ္ ၊ လူေကာင္းကို လူဆိုးလို႔ျမင္လူဆိုးကို သူေတာ္စင္လို႔ကိုးကြယ္ အားလံုး အလြဲလြဲ အမွားမွားက အမ်ားစုမွာျဖစ္ခဲ့ဘူးတယ္ ။ ဥေရာပႀကီးတစ္ခုလံုး အေမွာင္ေခတ္လြန္ေတာ့ Renaissance ရီေနးစင့္ေခတ္ေရာက္ၿပီးမွ အေနာက္ကမၻာ တိုးတက္လာခဲ့တာ။
ႏွစ္ "ရာ" ခ်ီေနာက္က်ၿပီး ဒီေန႔လို အသိေတြ လြယ္လြယ္ကူကူ ဖလွယ္ႏိုင္တဲ့ေခတ္မ်ိဳးက်မွ ၿမန္မာမွာ အေမွာင္ေခတ္ကို ျဖတ္သန္းရတာ ေတြးၾကည့္ရင္.... အေတာ္ရင္နာဖို႔ေကာင္းလွတယ္ ။
ေျပာရရင္ ပညာဟာအေျခခံပဲ၊ အတန္းပညာထက္ အသိပညာ ပိုအေရးႀကီးတယ္၊ ။ အသိ နဲၾကေတာ႔ ပုတီးစိပ္ျပရင္ သူေတာ္ေကာင္းလိုထင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီလို ႔မ်ားမ်ားေျပာႏိုင္ရင္ ကယ္တင္ရွင္လို႔ ထင္လာၾကတယ္ ။ လူလိမ္ေတြဘယ္ေတာ့မွ အမွန္မေျပာတတ္ဘူး ။ လိမ္မွန္း မသိေအာင္ မ်က္ႏွာဖံုးတစ္ခုခု စြပ္ေလ့႐ွိျကတယ္ ဆိုတဲ့ အသိမရွိေသးသေရြ႕ ၿမန္မာေတြ ဆက္အလိမ္ခံေနရဦးမွာပဲ ။ အေမွာင္ေခတ္ကို ဆက္ျဖတ္ေနရဦးမွာပဲ။




















